Maar waarom komen er geen verrassingen meer voor bij sommige mensen? Omdat ze zelf alles met hun gedachten gaan invullen. Zullen we er eens een paar onder de loep nemen? Het wordt nooit meer zoals het was nu mijn man is overleden of nu mijn kind is verongelukt! Ernstige ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven, waar je eerst over heen moet komen om later weer nieuwe kansen te kunnen creëren. Of je hebt veel wisselende ideeën over je leven en je weet niet precies waar je heen moet, dit gaat vaak gepaard met veel zorgen. Zorgen zijn de eerste belemmering voor het uitkomen van je gedachten, omdat je als het ware ‘mist’ creëert.

Als mensen positief denken, zal dat dan zijn uitwerking hebben op de omstandigheden, met andere woorden is je denken van invloed op de zaken die je aantrekt in je leven? Ja, natuurlijk, maar dan moet het wel de kans krijgen dat het kan gebeuren. Alles moet als vanzelf kunnen ontstaan, de energieën moeten hun vrije weg hebben en niet belemmerd worden door storende gedachten die de vrije loop blokkeren.

Hoe natuurlijker en ontspannen je leeft, des te meer verrassingen je krijgt in je leven. Dit is een houding, een levenswijze die je je zelf kunt aanleren. Dit geldt natuurlijk ook voor de wereld. Als alle mensen een collectieve gedachte vormen op een bepaald gebied, dan gebeurt dat ook. Die gedachten gaan op zoek naar gelijke energieën om zich te manifesteren.

Ok, nu zijn we aanbeland waarom het gaat zoals die gaat in de wereld. Eerst kwamen de gedachten van; ik pik het niet meer, ik wil vrij zijn en uiteindelijk kwam er een grote golf van bevrijdingsenergieën vrij in de vorm van echt handelen. Je zou kunnen zeggen dat de stof de geest volgt. Dit is een geestelijke wet. Er zijn nog meer geestelijke wetten, de meest belangrijke is; iedereen heeft een vrije wil. We steken als het ware elkaar aan. Wat de een kan bereiken dat kan de ander ook bereiken. We hebben elkaar nodig als het moeilijke zaken betreft. Moed om door te gaan, maar ook gewoon ‘handelen’ is heel belangrijk. Veel mensen praten dan ook meer dan ze doen.

De wereld staat op uitbarsten. We kunnen nu begrijpen dat het alles te maken heeft met datgene wat we zelf wilden bereiken. Eerst waren er de gedachten die een sterk collectief vormde en die later iedereen sterker maakten om ook te kunnen handelen naar die gedachten van het collectief. Je zou kunnen zeggen dat wij allemaal de toekomst invullen van hoe wij zelf willen leven, dus ook de toekomst van de totale wereld. Alles wat er gebeurt doet je iets, dus ook het negatieve om daarna een keus te maken dat je dit niet meer wilt. Keuzes zijn belangrijk. Zonder een keuze te maken is geen verandering mogelijk. En zonder handelen geen veranderen.

Zo, nu zijn we rond. We hebben nu door dat we zelf verantwoordelijk zijn voor alles wat er in je eigen leven en in de wereld gebeurt. Doordat wij veel denken en keuzes maken worden je innerlijke overtuigingen steeds sterker. Dit voedt weer het collectief en uiteindelijk leven we allemaal wat we zelf bedacht hebben. Nu zou je kunnen denken; zijn we dan verantwoordelijk voor alle kwaad in de wereld? Nee, natuurlijk niet. Als je iets wilt bereiken door een nieuwe keus te maken in je leven, dan bieden eerst alle in de weg zittende energieën zich aan om gewist te worden. Zo is het ook in de wereld. Als een volk vrij wil zijn, dan zal eerst de onderdrukkende factor zich laten zien om vervolgens geen schijn van kans meer te krijgen omdat het volk jarenlang de gedachte heeft opgebouwd dat ze vrij wil zijn en zich niet meer wil onderwerpen aan een verkeerd regiem.

In je eigen leven doe je vaak eerst de dingen die voor de hand liggen om daarna steeds meer naar je gevoel te handelen. Zo verander je in je leven naar iemand die steeds meer op zichzelf gaat lijken. Ja, ik zeg dit, omdat we allemaal weer ons ware zelf willen zijn.

Ik kan dit het beste vertalen in; gewoon alles naar je gevoel doen. Deze tijd kenmerkt zich dan ook dat er een omslag is van ratio naar gevoel. Kijk maar om je heen, iedereen worstelt en probeert zelf weer de verantwoordelijkheid terug te krijgen over zijn eigen leven. De tijd is voorbij dat we luisteren naar anderen die zo goed weten wat goed voor ons is. Natuurlijk gaat dit met vallen en opstaan, want moeten we ons niet eerst bevrijden van alle achterhaalde collectieve gedachten en overtuigingen die nog in de samenleving leven?

Wat ik wil is meer duidelijkheid geven van wat er precies aan de hand is met de wereld. Mijn stelling is dan ook dat we zeer verrast zullen zijn met de uitkomst. Ik zal hier nog vele malen op terug komen, want begrijpen wat er gebeurt, is het mooiste wat er is.

Rein Feenstra

Iedereen gaat nog gewoon naar zijn werk, doet de dingen zoals hij het altijd doet, eet en spreekt zoals hij altijd doet, totdat er iets gebeurt wat er voor zorgt dat alles anders is. Niets voelt meer hetzelfde en iedereen zal gedwongen zijn na te denken over de koers die hij vaart op dit moment in zijn leven en of dit wel de juiste is of dat hij belangrijke keuzes moet maken om werkelijk naar zijn hart te leven.

Het mooie van een opschudding is dat mensen de betrekkelijkheid van het leven gaan inzien en dieper van binnen voelen dat ze iets kostbaars in handen hebben en dat is leven op deze planeet aarde in een mooi geschapen lichaam. Wie geniet er nog? We zijn verworden tot makke schapen die vaak alleen nog maar doen wat anderen vinden dat goed voor ze is. We weten niet eens meer wat ons werkelijk blij kan maken en hoe rijk we het eigenlijk hebben met name hier in Nederland, dan heb ik het in eerste instantie over voedsel, onderdak, kleding en sociale voorzieningen.

Ik zou bijna zeggen het is de hoogste tijd dat we wakker geschud worden met name voor diegene die nog niet wakker waren. Mensen weten soms zelf niet eens meer dat ze diep in hun hart ongelukkig zijn en vertonen jaloers gedrag naar diegene die al wel het geluk in zichzelf hebben gevonden. Ze denken en laten aan de buitenkant zien, kijk mij eens alles goed voor elkaar hebben, ik heb een mooi huis, een goede baan, een leuk gezin, ik kan lekker naar de wintersport, maar ondertussen is er armoe, van binnen is er gevoelsarmoede.

Ze leven alleen maar voor de buitenkant, vinden het heel belangrijk hoe anderen ze zien en ondertussen leven ze hun eigen illusie. Echt praten komt er niet meer van, je wordt zo meegenomen in de sleur van alle dag en je vindt het eigenlijk wel veilig zo, want hoe moet je het anders doen? Dat is vaak ook nog eens de moeilijkheidsgraad.

Als je altijd leeft naar de wens van anderen, of dat nu je ouders, je schoonouders of je vrienden zijn, dan weet  je uiteindelijk niet meer wat je zelf eigenlijk belangrijk vindt en waar jij een goed gevoel bij krijgt. Plus het feit dat er in het collectief een groot taboe heerst op het voor jezelf kiezen. Mensen die hun eigen gang gaan worden niet geduld in een groep.

De groep, dat kunnen vrienden, familie of collega’s zijn, bestaat bij de gratie dat zo’n beetje iedereen vindt wat jij ook vindt. Anders denkenden worden al gauw buitengesloten en verstoren het groepsgedrag en groepspatroon.

Leve de mensen die al voor zichzelf hebben leren kiezen en ondanks de tegenwind hun eigen pad zijn gegaan. Ik weet dat er vele voorlopers zijn die al gekozen hebben om hun eigen leven zo vorm te geven zoals goed voelt voor ze. Ze zijn er al een gelukkiger mens door geworden en hebben de weg voorbereid voor al die anderen die uiteindelijk ook ooit zullen volgen.

Marjon van Vliet

Zonder dat we het weten hebben we allemaal overtuigingen opgebouwd van waaruit we handelen en spreken. Waarom is dit dan zo belangrijk te weten? Om de doodeenvoudige reden dat je niet echt handelt naar wat je voelt op dat moment of dat je niet zegt wat je echt meent, omdat je rekening houdt met hoe je over komt of omdat je rekening houdt met de gevolgen.

Waarom vinden we het zo belangrijk hoe we overkomen? Dat hebben we onwillekeurig geleerd en met de paplepel binnen gekregen. Ouders, leraren, werkgevers weten heel goed wat goed voor je is, ook wat voor gedrag wenselijk is. Wie wil er nog de waarheid horen hoe iemand zich echt voelt in een privé- of werksituatie? Niemand is hier in geïnteresseerd, dat is al de eerste reden om het maar voor je te houden. We kennen ook allemaal de vraag hoe gaat het met je? Wie geeft daar nu nog antwoord op? ‘O, goed’ of ‘uitstekend.’ Klaar, maar dekt dit de waarheid? Nu iets heel anders, willen we wel alles vertellen? Nee, niet aan iedereen, maar ik weet dat als je alles oppot, dat er dan altijd een moment komt dat je alles eruit wil gooien. De eerste de beste krijgt er dan van langs, wij noemen het ook wel mensen met een kort lontje. Het is dus altijd opgebouwde frustratie, ergernis, boosheid, het maakt niet uit, gewoon ‘niet leuk meer energieën’. Dan komt de beroemde druppel en alle nare energieën worden over iemand heen gestort. Kunnen we dit gedrag voorkomen? Ja, natuurlijk door wat je voelt altijd direct te uiten, dan ben je het voor dat moment kwijt. Dus zeker niet opkroppen. Wist je dat mensen nare energieën van voorgaande levens mee kunnen nemen en ze niet meer weten waarom ze altijd zo snel kwaad zijn of verdrietig? Uiten is dus heel belangrijk en wel direct als je iets voelt.

Dan kom ik nu op wat ik zie. Mensen die elkaar pleasen, terwijl ik voel en zie dat ze het niet menen. Waarom zeggen mensen elkaar gewoon niet wat ze stoort? Is hier iets mis mee? Ik ken zelfs mensen die niets willen horen waarom iemand niet meer met ze om wil gaan, omdat ze gewoon geen enkele kritiek meer kunnen verdragen. We hebben meer geleerd om te doen alsof er niets aan de hand is, dan om gewoon, en dat kan zelfs op een vriendelijke manier, te zeggen wat je vindt van een nare houding of van wat je gezegd wordt en je niet aanstaat.

Lucht je hart eens en dat meen ik uit het diepst van mijn hart. Weet je eigenlijk wel hoe dit oplucht? Als je dit doet, dan stort je ongelimiteerd alle shit eruit en voel je je na afloop weer blij en vrolijk. Ja, de mensen moesten eens weten dat het helemaal niet nodig is je altijd vriendelijk voor te doen, terwijl je gewoon de pest erin hebt. Waarom mag je niet eens de pest erin hebben? Leef het! Dan krop je dat in ieder geval niet op.

Nu iets over maskers. Wie heeft er geen masker, iedereen heeft zonder het te weten een bepaald gedrag aangeleerd dat zijn pay off heeft. Dat kan zelfs verdriet veinzen zijn, omdat het aandacht oplevert. Dat kan ook zijn de vrolijke pias uithangen, iemand die altijd vrolijk is en in is voor gekheid. Daar is niets mis mee, maar als ik mensen zie die over de vreselijkste omstandigheden praten of praten over iets wat ze raakt, dat ze dan maar gaan lachen, dan denk ik; reageer nu eens hoe je je werkelijk voelt. Ik wil hier maar mee zeggen dat mensen zich achter een masker verschuilen en zelfs denken dat ze dat masker zijn.

Wat ik zo graag zou willen is dat iedereen gewoon alles leefde. Dat iedereen gewoon zei wat hij echt meent en er geen doekjes om windt. Dat iedereen gewoon dat non-verbale gedrag heeft dat de lading dekt en mij niet voor de gek houdt met een ‘niets aan de hand glimlach’.

Dat iedereen gewoon eens een fout durfde te maken in plaats van te ontkennen of zich er onderuit probeert te praten. Voor mij ben je dan een groter mens, dan dat je mij voor de gek houdt. Je mag er zelfs een keer naast zitten en onterecht boos op mij worden, maar praat erover met mij en het is over. Gun iedereen zijn fouten. Het gaat erom dat we eerlijk naar elkaar zijn, maar in de eerste plaats naar jezelf. Alleen dan kun je je gedrag bijstellen, want ik ben van mening dat je je stemming altijd kunt kiezen, mits je iets van boosheid of verdriet moet leven. Ik heb veel in mijn leven meegemaakt, maar ik heb van mijn fouten geleerd, ik ben ook blij dat ik ‘ik’ ben. Waarom zeg ik dat? Omdat ik blij ben met mijzelf en weet dat ik alles gedaan heb om mensen, maar vooral mijzelf te doorgronden en mijzelf kan zijn door gewoon eerlijk te handelen en te spreken, ook wanneer anderen dat niet willen horen of maar niets vinden. Weet je dat je je enorm vrij voelt als je los bent van de mening van anderen? Weet je dat je je veel sterker gaat voelen en dat je andere mensen aantrekt die beter bij je passen? Ja, dat is een van de geestelijke wetten die ik in mijn leven in de praktijk heb meegemaakt. Voor jezelf kiezen en gewoon jezelf mogen zijn is het grootste goed dat je kunt bereiken. Waarom vind ik het nu zo belangrijk dat je vrij moet zijn? Omdat dat het grootste goed is wat je jezelf kunt geven.

Is het niet fijn als iemand uit zijn hart spreekt en niet van een papiertje?

Is het niet fijn als je weet dat iemand de waarheid spreekt?

Is het niet fijn als je gewoon mag zeggen als iets je niet aanstaat of juist wel als iets je aanstaat?

Is het niet fijn als je een partner hebt die hierin mee kan en je overal uitkomt door te onderzoeken waar het knelt?

Is het niet fijn om je volledig te uiten in plaats van een stukje, omdat wellicht iemand het raar zou vinden of dat je afgerekend kan worden op wat je zegt?

Is het niet fijn om gewoon elke column uit je hart te schrijven en geen rekening te houden wat een ander er van vindt?

Is het niet fijn om mensen die het niet goed met je voor hebben te laten voor wat ze zijn?

Is het niet fijn om je baas precies te vertellen hoe je over zaken denkt zonder rekening te houden met je beoordeling of dat je je baan nog wel behoudt?

Is het niet fijn om gewoon nog alleen maar de dingen te doen die je plezier geven en van alle zaken af te komen die je naar beneden halen?

Is het niet fijn om gewoon overal alles te kunnen zeggen wat je werkelijk denkt en vindt?

Is het niet fijn om gewoon vrij te zijn van wat mensen van je vinden?

Is het niet fijn om je hierdoor steeds vrijer, vrolijker en vitaler te voelen?

Ja, nu het allerbelangrijkste: Door vrij te zijn wordt je steeds jonger, vitaler en virieler.

Hoe kom ik daar nu bij? Door vrij te zijn in je handelen gaat alles veel beter stromen, op den duur heb je geen blokkades meer die je hinderen je ware zelf te zijn. Door vrij te zijn word je energieker doordat alles beter stroomt en geniet je meer van het leven, waardoor je steeds meer zin hebt in het ware leven en dat is je zelf zijn in alles. Dat is pas ware vrijheid.

Rein Feenstra

Als we eens kijken naar waar we eigenlijk naar op zoek zijn dan kan ik een aantal redenen herkennen.

De eerste reden is: ‘We zijn uitgeloogd’ en ‘ik ben aan vakantie toe’ zijn een veelgehoorde uitspraken. Laten we daar direct maar eens op ingaan. Dit geeft eigenlijk weer dat we het gehele jaar een te hoge druk ervaren en er nodig eens tussen uit willen om weer vitamientjes op te doen.

De tweede reden is: ‘Ik ga elk jaar op vakantie, dus nu ook’. Daar is op zich niets mis mee, maar heb je het dan zo slecht naar de zin in wat je doet?

De derde reden is: ‘Ik wil geprikkeld worden om weer nieuwe inspiratie op te doen’. Dit vind ik nog de beste reden. Je loopt een beetje vast waarmee je mee bezig bent, dan is het soms goed om er even tussenuit te gaan en hernieuwd tegen je leven aan te kijken met de vraag hoe ga ik nu verder. Dit zou moeten resulteren in een balans opmaken en bijbehorende keuzes maken. Dat zou zelfs in kunnen houden dat je kapt met je baan, een nieuwe partner nodig hebt of je wilt gaan verhuizen. Ja, als je zo de kriebels krijgt dat je op een doodlopende weg zit en weer gepassioneerd wil gaan leven, dan is het heel normaal dat je de bakens bijstelt.

De vierde reden is: ‘Ik voel me alleen op vakantie goed, dan vind ik de juiste mensen om mij heen die er hetzelfde overdenken als ik’. Dat kan zijn; lekker de beest uithangen of heerlijk de bergen in en over je ervaringen praten of ga zo maar door. Mij lijkt dat dit ook een plausibele reden is om op vakantie te gaan.

De vijfde reden is: ‘Ik ga steeds naar de zelfde plek, dan zie ik steeds dezelfde mensen en dan weet ik zeker dat ik het naar de zin heb’. Deze mensen creëren een mooie gemeenschap waar ze zich thuis voelen. De eerste vraag is dan: Voelen ze zich dan thuis niet thuis?

De zesde reden is: ‘Ik moet rust hebben en ik doe helemaal niets, ik ga aan het strand liggen, een beetje eten, mensen kijken en dan ga ik naar huis en stort mij weer in de malle molen van het leven.

Zo, dit waren zomaar een aantal redenen waarom je op vakantie gaat. Ikzelf ga pas op vakantie als ik daar behoefte aan krijg en ik zorg ervoor dat ik het zo naar de zin heb in mijn leven dat vakantie geen noodzaak meer is. Ik volg mijn natuurlijk ritme, die uiteraard veel lager ligt dan als ik zou werken. Ik doe elke dag wat goed voelt en laat alles voor wat het is wat niet goed voelt, zonder te oordelen. Alles is zoals het is, maar ik kan keuzes maken die bij mij passen. Als het niet meer goed voelt, dan stel ik mijzelf bij en maak een nieuwe keuze.

Weet je waarom ik zo graag hierover vertel? Omdat ik in mijn leven een aantal rigoureuze beslissingen heb genomen waar ik tot op de dag van vandaag nooit spijt van heb gehad. Er was een dag dat mijn toenmalige vrouw zei: ‘Zeg je afspraken maar af en meld je maar ziek, want ik heb geen zin meer in een relatie waar ik de hele dag alles alleen moet doen en mijn man ’s avonds laat thuis komt en ik zie dat je het al heel lang niet meer leuk vindt wat je doet’. Dus doe het nu maar, anders ben ik weg! Dit klonk me als muziek in de oren en nadat ik mij ziek had gemeld heb ik weken, nee zelfs maanden geslapen en nu na tien jaar ben ik zo blij dat ik niet dat werk meer hoef te doen. Ik vertel er nog even bij dat deze baan vele voordelen gaf, ik had het goed en mocht voor de baas de wereld in en ik dacht dat ik het nog heel ver kon schoppen in deze wereld. Ik werkte hard op mijn manier en ik gaf me totaal. Wat ik vergat is dat mijn onbewuste mij al veel signalen gegeven had, maar ik luisterde niet. Ik ben tot het uiterste gegaan en ik heb achteraf geleerd dat als je te hard werkt met te weinig plezier, omdat dit werk gewoon niet bij je past, dan moet je wat anders zoeken. Ik heb helaas te lang gewacht en ik ben burnout geraakt. Na tien jaar kan ik nog niet werken, want mijn systeem heeft al die ervaringen opgeslagen als verschrikkelijk, nooit meer, dit is niet leuk, het gaat alleen om geld verdienen en om status, dat is waar de wereld om draait, je telt alleen maar mee als je een goede baan hebt, als je moeilijke dingen aankunt waar een ander tegenop kijkt.

Zo, dit is een bekentenis van mij dat ik het te ver heb laten komen en mijn toenmalige vrouw mij voor het blok zette om een nieuwe keuze te maken.

Nu terug naar de vakanties. Nu ik een nieuwe balans in mijn leven gevonden heb, hoef ik niet zo nodig meer op vakantie. Niet dat we niet eens weg gaan, maar het hoognodige moeten is er af en dat voelt zo goed dat ik iedereen zou willen aanraden: ‘Wees je bewust hoe je ervoor staat’. Maak af en toe de balans maar eens op. Ben je nog tevreden over je baan, je huis, je vrienden, je eigen gedrag? Nu kom ik op een nieuw aspect. Hoe sta ik zelf overal in? Wat is mijn houding in het geheel om het leuk te maken in het leven? Ik weet dat je jezelf zeg maar opnieuw kunt programmeren, met andere woorden ergens anders naar leren kijken. DOE ALLEEN WAT GOED VOELT EN TREK JE NIETS AAN WAT ANDEREN VINDEN. Dit is voor mij het geheim van een fijn leven, elke dag voel ik mij goed omdat ik niets tegen mijn zin doe. Als anderen het er niet mee eens zijn, dan is dat natuurlijk jammer, maar dit is de enige weg naar een gelukkig leven.

Rein Feenstra

Waarom dan crisis op elk niveau? Omdat de mensheid in een diepe crisis de kans heeft nieuwe keuzes te maken. Behoud het goede en kom af van wat je niet meer past.

We zullen de komende tijd voor allerlei keuzes komen te staan die ons naar een betere wereld moeten leiden. Wat de politiek leiders nu doen is zo veel mogelijk in stand houden van de ‘oude wereld’, dus alles gaat op de oude manier zoals de economie moet groeien om je schulden terug te kunnen betalen en overheidsbemoeienis op elk niveau. Er wordt niet over nagedacht of we dit wel willen en dan maar niet te praten over de bemoeienis over van alles wat met lokale keuzes te maken heeft door de regelzucht van de EU. Dit wordt ons als zege voorgehouden. De winst is dan dat de waarde van de pensioenen behouden wordt, onze handelsbelangen beter gediend worden en er vrij handelsverkeer is. Dat dit gepaard gaat met steeds meer opgelegde regels en dictaten vanuit de EU is nu nog geen belemmering, maar straks als we op deze voet doorgaan, dan wordt het een blok aan ons been. Want wees nu eens eerlijk, willen we dit echt wel dat de EU verregaande bemoeienis krijgt over onze vraagstukken hoe we met onze huizenmarkt omgaan met betrekking tot de aftrek van hypotheekrente of hoe we ons pensioenstelsel vormgeven of wat er op het etiketje op het potje jam moet komen of wanneer we met pensioen gaan of ….. en ga maar zo door. Waarom willen de Engelsen zo graag het weer zelf voor het zeggen hebben en willen ze af van de bemoeizucht van de EU?

Dit waren zo maar een paar statements, er zijn er natuurlijk nog veel meer. Wat wij vergeten is dat het misschien ook wel eens heel anders zou kunnen. Bijvoorbeeld dat we zelf weer kunnen uitmaken hoe en met wie we willen handelen of hoe we geitenkaas maken zonder de vele inspecties van de gezondheidsinstanties omdat de EU dat zo voor elk land heeft afgesproken. Mogen we niet zelf uitmaken hoe we iets verbouwen en maken en wanneer we met pensioen gaan.

De nieuwe tijd heeft een andere energie, de energie van eigen verantwoordelijkheid, van zelfontplooiing, van innerlijke groei en bewustwording op elk vlak en dat kan nu eenmaal niet als iedereen voor jou alles gaat bepalen, dus zal iedereen van binnenuit andere keuzes gaan maken. Gewoon doen wat zelf fijn voelt en met vallen en opstaan weten wat goed voor je is.

Ook zal respect voor elkaar weer hoogtij gaan vieren, omdat we allemaal weten hoe moeilijk het kan zijn om weer bewuste keuzes te maken die niet zijn voorgekauwd door overheden of instanties. Pas dan weet je waar een ander ook voor staat, hij of zij is net als jij weer bezig om te onderzoeken wat het beste bij hem of haar past. Vergeet niet als we weer bij onze passie zijn dat we het leven weer de moeite waard gaan vinden, omdat we onze eigen keuzes mogen maken en ondervinden, waaronder ook de foute keuzes.

Waarom mogen de mensen niet zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen fouten? Laat ze toch, je groeit toch het beste als je door schade en schande tot inzicht komt?

De nieuwe tijd gaat anders worden, eerst zal de oude manier op de schop gaan. Natuurlijk moet eerst op elk gebied schoon schip worden gemaakt of dit nu de kerk is of de multinationals, het moet gebeuren. Alles wat niet meer werkt in deze nieuwe tijdsgeest zal onderuit gehaald worden, dat gaat als vanzelf. Niemand kan het meer tegenhouden. Je ziet ook om je heen dat de oude manier niet meer werkt en geloof me dat we uiteindelijk er allemaal veel beter voorstaan.

Kleine gemeenschappen die weer zelf verantwoordelijkheid nemen voor alles en waar het goed toeven is omdat alle mensen van zo’n gemeenschap bij elkaar horen. Ja, want er is maar één manier om goed met elkaar samen te leven en dat is als de mensen met dezelfde intentie samen wonen en werken, hun kinderen opvoeden, etc.

Dit betekent dat degene die hier niet bij hoort zijn eigen gemeenschap opzoekt waar hij of zij bijpast. Zo komt ook de couleur locale weer terug.

Rein Feenstra

Waarom schrijf ik dit? Wat een doemscenario! Dit is toch niet mogelijk, denken de meesten. Ik zeg tegen iedereen dat ik voorvoel dat er een soortgelijk scenario kan komen als de crisis echt goed over ons heen komt. Ooit begon het met zorgen over de euro en toen over de banken, maar ook over de landen die hun huishoudboekje niet op orde hadden. Toen er één bank omviel en de belastingbetaler niet meer wilde dat er nog meer geld in deze bank gestoken zou moeten worden, werden ook andere banken de dupe van de slechte economische tijding. De overheid had geen antwoord en waren hun wonden nog aan het likken. De stakingen van het overheidspersoneel en de diepe zorgen over ons pensioenstelsel hadden hun sporen getrokken. Geen politieke partij kon nog iets uitrichten. De selffulfilling prophecy was een feit. Jaren later komt er een ander soort economische factor bij; de ruilhandel, net als momenteel in Griekenland.

Wel hadden de mensen schoon genoeg gekregen van de oude economie waar alles op economische groei was gebaseerd. Het geld zat in de verkeerde zakken en bijna alles werd gereguleerd. Stakingen kwamen er heel gemakkelijk als de economische tijding wat minder rooskleurig werd. Niemand wilde een stap terug doen. Dit heeft ons de das om gedaan. Niemand wilde terug, iedereen wilde groeien, een groter huis, een grotere auto, misschien wel twee en die vakanties moesten ook blijven. De zorg kon niet minder, de kinderopvang moest worden uitgebreid, zodat elke vrouw kon werken om tenminste ook voldoende te kunnen verdienen om een mooi luxe leven te hebben.

Natuurlijk vonden wij dit heel normaal, we waren alleen vergeten dat we heel veel hadden geleend en alles hadden uitbesteed. Hier ging het ook mis. We kregen teveel managers en te weinig echt betrokken mensen. Het was een samenleving die niet meer vol te houden was. We waren wel druk, maar hadden weinig tijd voor elkaar en voor onze kinderen en maar te zwijgen over de zorg voor onze natuur. Oerbossen werden afgebrand door dwazen die in korte tijd veel geld wilde maken. Overheden waren corrupt. We vonden het heel normaal dat onze koningin president Poetin ontving.

We gingen altijd voorbij aan wat moreel door de beugel kon, handelsbelangen en geld voerden de boventoon. China werd steeds rijker en kreeg het voor het zeggen in de wereld. Grote stukken land werden in Afrika opgekocht om daar massaal producten te kunnen verbouwen door de plaatselijke bevolking weg te jagen en die met lege handen achter te laten. Waren er niet overal te grote bedrijven waar alleen maar aandeelhouders tevreden moeten worden gesteld? Tevredenheid van de medewerkers was geen issue meer. Als je de neuzen naar een kant wilde richten, dan gaf je bonussen. Zo werd de afhankelijkheid van de medewerkers aan de bestuurders een feit.

Klokkenluiders werden slecht behandeld. Wie zat er nu echt te wachten als er mensen zaken naar voren brachten die niet klopte? Ook de overheid deed ruimschoots mee met alles in de  doofpot te stoppen. Wie zat er eigenlijk mee, was het niet een tijd waar iedereen voor zichzelf zorgde door zoveel mogelijk geld te willen verdienen en dan het nodige aanzien had? Lieten we niet het liefst alles over aan de overheid die wel zou regelen dat alle wetten werden nageleefd? O, o, wat was er veel mis. Frustraties van mensen telde niet, je moest gewoon meedoen en anders stond je gewoon buitenspel. Was het niet een tijd dat een derde van de mensen last had van eenzaamheid? Was het niet een tijd dat veel mensen zichzelf niet meer terugvonden in hun werk? Was het niet een tijd dat veel mensen zelfmoord pleegden? Was het niet een tijd dat Geert Wilders veel stemmers kreeg door de vinger op de zere plek te leggen? Was het niet een tijd dat bijna iedereen hard moest werken om ’s-avonds tv te kijken?  Was het niet een tijd dat kinderen in crèches gestopt werden, omdat moeder zo hard moest werken? Zo kunnen we nog wel even door gaan.

Wat ik hier mee wil bereiken is dat ik zeker weet dat de komende crisis een zegen kan zijn om eindelijk eens onze maatschappij anders in te richten en dan op kleinere schaal. Eigen verantwoordelijkheid, zelfontplooiing en veel leuke dingen doen die niets met geld te maken hebben. Ik denk dat het geld gaat verdwijnen, dan heb je er ook geen gelazer meer mee. Gewoon op kleine schaal in je levensonderhoud voorzien.

Rein Feenstra

Voor de vrouwen zal het ook een interessante tijd gaan worden en dan heb ik het over de moslimvrouwen die zich ook nog moeten gaan bevrijden van hun ondergeschikte plaats in de samenleving waar alleen de mannen het voor het zeggen hebben. De mannen bepalen of hun vrouw of dochter wel volgens de traditie van de Islamitische voorschriften leeft. Er is niets mis met een godsdienst zoals de islam, ware het niet dat er geen vrijheid bestaat voor vrouwen, maar ook niet voor mannen die bijvoorbeeld willen uittreden.

Dit is uit den boze, omdat men dat nu eenmaal zo vindt. Dit heeft dus ook alles met vrijheid van keuze te maken. Ik voel dat het niet alleen blijft bij het zich ontdoen van een verkeerd regiem of dictator, ook de vrouw en daarna de man zal zich in de Islamitische cultuur gaan bevrijden. Dit laat niet lang op zich wachten.

Als de economische crisis goed gaat huishouden, dan voorspel ik een grote uittocht van moslims naar hun thuislanden. Noem het van mijn part een grote volksverhuizing. Goed, dit is nog maar een aspect van bevrijding in de ruimste zin van het woord, want waarom zou dit niet gebeuren, de geest is toch al uit de fles.

Waarom denk ik dit te weten? Gewoon door logisch te denken en mijn diepste gevoel te raadplegen. De komende tijd gaat het over de gehele wereld erg spannend worden. Ik denk vanaf september 2011 tot maart 2012 zal het er om gaan spannen. De economische crisis zal zich steeds meer laten zien in welke vorm dan ook. Het eerste kwaad is al geschied, namelijk de landen die een grote schuld hebben, laten zich helpen door de landen die het nog redelijk goed hebben. En hier zit hem nou net de kneep. De politiek denkt het kwaad te kunnen bezweren, maar ze houden onvoldoende rekening met het vertrouwen dat mensen moeten hebben in regeringen, banken en grote organisaties. Hier zal het fout gaan, pas maar op. Gelukkig zal de ommekeer in denken en handelen snel gaan plaatsvinden, dus weten we het binnen een half jaar of ik gelijk heb of niet.

De euro-, banken- of landencrisis, het doet er niet toe hoe de crisis heet, zal zijn weerslag hebben op de gehele zorgvuldig opgebouwde infrastructuur waar ook ter wereld, geen enkel land uitgezonderd. Het internet, de media, de zorgvuldigheid in handelen door alle regeringen die de zaak proberen te redden en er uiteindelijk niet uit komen met elkaar, de aandelenbeurzen, de huizenmarkt en niet te vergeten onze staatskas en pensioenen. Ja, waar we zo bang voor zijn gaat echt gebeuren. Is het niet een geestelijke wet dat als je ergens bang voor bent je het juist aantrekt?

Zoals ik het voel zal het zich heel snel gaan voltrekken. Eerst trekt de financiële crisis nog meer aan, dan volgt de instorting van de beurzen, de huizenmarkt en natuurlijk ontstaan er tekorten bij de overheden en de pensioenfondsen. Ik voel dat het wel eens erger zal worden dan wie dan ook voor mogelijk houdt. Wat betekent dat nu? Daar kan ik heel kort over zijn; het is de bedoeling. Waarom weet ik dit dan, zou u zich kunnen afvragen. Gewoon mijn gevoel raadplegen en checken wat er in de wereld gebeurt. We zien toch om ons heen dat het economisch niet meer klopt, dat het geld in de verkeerde zakken zit en dat het zeker bij de grote bedrijven alleen nog maar gaat om snel nog meer winst te maken en ethische aspecten, zoals het welzijn van mensen, nagenoeg geen rol meer mogen spelen. Is het niet lastig als mensen het opnemen tegen bijvoorbeeld een te bouwen kolencentrale in Groningen? Ik kan nog wel uren doorgaan met voorbeelden noemen, maar ik denk dat iedereen wel weet waar ik het over heb.

Ik voorspel dat we het binnen een half jaar zo moeilijk krijgen dat we weer voor onszelf moeten gaan zorgen, omdat de overheid niet meer in staat is dit te doen, gewoon door geldtekort en het ontbreken van noodscenario’s. Dit krijg je als de wereldeconomie die op groei is gebaseerd en nu op ontploffen staat door noem het maar die vaak aangehaalde luchtbel. Zie Amerika die maar steeds geld bijdrukt en zijn begrotingstekort gigantisch ziet toenemen, de economie die steeds ingewikkelder wordt door de onderlinge afhankelijkheid tussen de landen, de absurde bezuinigingen die ons moeten leiden naar een betere balans van de staatsfinanciën, de staatsobligaties die niet blijvend kunnen worden opgekocht. Zo zal het vertrouwen in ons financiële stelsel zodanig afnemen dat de economische motor niet meer aan de gang te krijgen is.

Als we het nu verder uitdiepen wat hier achter schuilt, dan komen we op een opmerkelijke stand van zaken. We hebben dit allemaal zo gewild, het kan zo niet langer dat geld de enige drijfveer is in de wereld. We willen uiteindelijk met zijn allen gewoon weer tot ons recht komen. Dat heet zelfontplooiing, weer voor elkaar zorgen op welk terrein dan ook, maar dan op een veel kleinere schaal waar we zelf weer verantwoordelijk kunnen zijn voor het wel en wee van onze groep, dorp, familie, bedrijf, e.d.

Dit is wat we gaan winnen; zelfrespect, zelfontplooiing, zelf weer verantwoordelijkheid nemen voor je leven, meer vrije tijd, geen overheidsbemoeienis meer en maar niet te spreken over de regelzucht van de EU, misschien zelfs geen belastingen meer. Ik weet zeker dat zelfs als alles op de schop is gegaan en de gehele infrastructuur onder uit is gehaald, dat dan ook elk nu nog functionerend overheidsorgaan niet meer in staat is naar behoren te werken.

Zo, maar er is nog meer. Waarom zou het hier bij blijven? Ik ben nog niet klaar, de kerken moeten nog ontmaskerd worden en dan bedoel ik dat alle vervalsingen van bijvoorbeeld de bijbel of de koran aan het licht zullen komen, maar ook het instituut kerk als geheel. We zullen ons na die grote golf van bevrijding overal van willen bevrijden, dus van alles wat niet meer goed voelt. Alleen dan is er een nieuwe tijd mogelijk waar we het met zijn allen anders gaan doen, dus precies zoals het goed voelt voor ons. Dan is er ook geen plaats meer voor mensen met dubbele agenda’s of regeringen die feiten achterhouden of hard gezegd de zaak beflikkeren. Grote bedrijven zullen het heel moeilijk gaan krijgen, in de eerste plaats door de neergang van de economie en in de tweede plaats doordat de medewerkers zichzelf niet meer zullen herkennen in de manier waarop ze in hun bedrijf werkzaam zijn.

Dit is nog niet genoeg. De natuur zal ook van zich laten horen, de aarde schudt zich op. Dat betekent meer vulkaanuitbarstingen, stormen, overstromingen en ga zo maar door. De aarde is namelijk ook een bewustzijn die zich momenteel opschudt om zich van alle opgeslagen spanningen te ontdoen, maar ook om zo de mens weer het respect bij te brengen dat wij allemaal een zijn.

Hoe zal deze crisis ons persoonlijk treffen? Is een mens niet alleen maar bereid te veranderen als hij zich in een flinke crisis bevindt? Ja, dit heeft ons gezamenlijke onderbewustzijn zou je kunnen zeggen zo gewild, omdat nu eenmaal een andere tijd moet gaan aanbreken waar de liefde en het respect weer de boventoon moeten gaan voeren.

Iedereen en dan ook niemand uitgezonderd zal een keuze moeten maken. Je kan niet anders, zou je kunnen zeggen als de nood aan de man is en er niets meer blijkt te werken en je gevoel van veiligheid ver weg is. Het zal er weer op aan komen dat we zelf gaan bepalen wat goed voor ons is. Ik voorspel dat veel zieke mensen niet ziek meer zullen zijn, omdat doodgewoon daar geen ruimte meer voor is. Natuurlijk heb ik het dan over die mensen die eigenlijk al onbewust een ziekte hebben aangetrokken om niet meer mee te hoeven doen.

Wat moeten we nu met deze informatie. Helemaal niets, alleen maar onszelf bewust zijn dat we naar een andere tijd gaan waar alles, maar dan ook alles er anders uit zal zien. Het wordt ook wel de Nieuwe Tijd genoemd, een tijd waar weer ruimte is voor keuzes naar je hart.

Ik daag iedereen uit over zijn angst heen te stappen, de ogen te sluiten en eens naar binnen te gaan. Neem niet alles zomaar aan, alle informatie zal je altijd moeten toetsen aan je eigen gevoel en dat kan alleen maar als je stil bent in jezelf.

Rein Feenstra

De tijd is voorbij dat we door middel van groei de waarde kunnen zien toenemen van ons onroerend goed, onze aandelen en de waarde van onze bedrijven. Het is verworden tot een grote luchtbel die straks zo enorm uiteenspat dat we met zijn allen beter kunnen gaan nadenken hoe we onze maatschappij anders en beter kunnen inrichten. We zijn zo naïef en dan bedoel ik, onze geleerde economen en onze politici, dat we gewoon blijven geloven dat we deze terugval kunnen stoppen. De vrije val is al begonnen, zie alle landen die zware tekorten hebben en de ingewikkelde samenhang van onze economieën.

Ik voorspel een tijdelijke opleving, omdat wij met zijn allen maar willen geloven in de maakbaarheid van de economie en onze uitstaande centen bij pensioenfondsen heel belangrijk vinden. Over een paar maanden, wanneer bij iedereen doordringt dat de Grieken niet kunnen voldoen aan de terugbetaling van de enorme leningen, dan zal het vertrouwen afnemen in Europa. Vervolgens zullen de al zwakke landen, zoals Portugal, Spanje en Ierland het nog moeilijker krijgen en over de banken zullen we maar niet spreken. Het kan niet anders zijn dat er harde klappen vallen en veel zorgvuldig opgebouwde belangen, zoals onze pensioenen en zekerheden die de EU ons voorgehouden heeft, wegvallen.

Als het nu eens allemaal gaat om vertrouwen, dan weten we de uitslag al. De EU zal niet in staat zijn als een eenheid te opereren. Alle afzonderlijke landen zullen hun eigen koers proberen te varen door zich te onttrekken aan eerder gemaakte afspraken of gewoon niet meer mee willen doen met het bijspekken van de zwakke landen. Is het niet zo dat de afzonderlijke lidstaten toestemming nodig hebben van hun parlementen om mee te gaan in ver gaande steunoperaties?

Het zou wel eens zo kunnen zijn dat we onze eigen politici niet meer vertrouwen omdat het anders gaat uitpakken dan aan het volk nu wordt uitgelegd. Als ik mijn mening duidelijk op tafel leg, dan zeg ik dat de EU geen zegen wordt. Wij zijn niet meer in staat het tij te keren. Wij zullen moeten geloven in een andere tijd. Ik weet wel dat als de financiële wereld instort, dat er dan eindelijk een andere samenleving kan worden opgebouwd waar de mensen weer in kleiner verband voor zichzelf kunnen gaan zorgen. Wat zal dat een zegen zijn; verlost te zijn van de bemoeienis van Europa en van de overheid die alleen maar het volk tevreden kan houden met oplopende tekorten in de staatskas. Want laten we nu eens eerlijk zijn, kijk eens naar Griekenland, maar ook naar ons eigen land; als ons iets afgepakt wordt, dan gaan we staken. Niemand wil het voelen dat er tekorten zijn, totdat het ineens te laat is en dan staan we met zijn allen te kijken hoe het kaartenhuis van de financiële wereld ineenstort.

Het goede nieuws is dat dit ooit eens zou gebeuren, het is de hoogste tijd dat we een nieuwe samenlevingsvorm vinden waar het voor iedereen goed toeven is. Geen hoge werkdruk meer, geen hoge hypotheken, maar veel vrije tijd waar we met zijn allen weer moeten leren

om te kijken wat we echt leuk vinden. Ik weet zeker dat wij diep in ons hart uitkijken naar een samenleving waar we gewoon weer plezier hebben en we zelf verantwoordelijk zijn voor onszelf en onze naasten.

Rein Feenstra

Het is een soort regulering van de aarde om de mensen tegemoet te komen waar het goed toeven is en waar je beter niet kunt wonen. Ja, want waarom zal je als je kunt kiezen naar een koude streek gaan? Vinden wij het niet veel heerlijker om veel zon te hebben? Kun je dan niet veel beter tot je recht komen? Je leven zal zich meer en meer buiten af gaan spelen. Je huis is er alleen nog maar om je af en toe even terug te trekken, voor een slaapje bijvoorbeeld.

Het leven wordt dus beduidend anders. We zullen het veel meer naar ons zin gaan krijgen en de zin in seks zal veel groter worden. Ja, seks is toch de motor van onze vitaliteit! Kijk maar naar de warmere landen, daar zijn ze veel meer bezig met seks en is het heel normaal dat je dagelijks mensen om je heen ziet die schaars gekleed zijn.

Wat zou het mooi zijn als het waar zou zijn, een subtropisch klimaat in Nederland. Dit betekent dat wij palmbomen kunnen planten, maar ook olijfbomen en we zouden niet eens meer om het koude weer te ontlopen op vakantie hoeven. We zullen zien, want ik kan me heel goed voorstellen dat er veel mensen zeggen; daar heb je er weer een die het wel even weet.

Wat te zeggen van al die wetenschappers die voorspeld hebben dat de CO2- uitstoot de oorzaak is van de klimaatsverandering. Laat ik om te beginnen zeggen dat ik voel en weet dat dit niet waar is. Natuurlijk is het goed dat wij zo duurzaam mogelijk met alles omgaan, maar zou de natuur die met al wat leeft verbonden is niet gewoon zijn eigen gang kunnen gaan en ons datgene bieden wat wij in deze tijd nodig hebben?

Laat ik nog even in herinnering brengen dat wij in een grote omslag leven, die wij de overgang naar een andere tijd noemen, namelijk de Nieuwe Tijd. Dit betekent dat een en ander per definitie gaat veranderen. We zien allemaal dat al het donker naar boven komt door de energiefrequentieverhoging. De liefde zal weer gaan zegevieren, dan zullen ook alle omstandigheden veranderen als er zoveel liefde naar de aarde gestuurd wordt. Nu zijn we waar we wezen willen, in alles is voorzien.

Natuurlijk ligt er een groot plan van liefde ten grondslag aan dit nieuwe begin van een Nieuwe Tijd. Een plan waar ook vele geïncarneerde zielen aan meedoen, want iedereen is met een plannetje naar de aarde gekomen en heeft dus weet van wat er zich in werkelijkheid afspeelt. We zijn alleen onbewust en moeten weer bewust worden van wat er echt gaande is. Als je naar je gevoel luistert, dus met je hart leest, dan zal je weten wat er aan de hand is in de wereld. Ik moet erbij zeggen dat nog veel mensen aan het collectief verbonden zijn, dat zijn alle gedachtes en overtuigingen van wat mensen vinden dat waar is en dus in feite door iedereen wordt onderschreven. Dit betekent dat iedereen gelooft dat wat de meeste mensen voor mogelijk houden dus waar is. Ik zeg je dat dit helemaal niet de waarheid hoeft te zijn.

Wij gaan dus een grote verandering door waar ik regelmatig over schrijf. Als je mij ooit eens mocht betrappen op onzin of onwaarheden, dan mag je met mij contact opnemen. Ik zal dan ophouden met schrijven over mijn waarheid, want ik zou het verschrikkelijk vinden als ik onzin verkocht. Ik zeg dit, omdat ik het meen en niet om op deze manier mensen te overtuigen. Wat ik doe is niets anders dan mijn inzichten op papier of online zetten.

Rein Feenstra

Vele mensen hebben het idee dat er in ons universum alleen maar mensen op de aarde wonen en daar verbaas ik me zo over dat ik deze gelegenheid te baat neem om iets meer te vertellen over buitenaardsen.

Als ik nu eens begin met de uitleg dat vele buitenaardse rassen zich op een andere dimensie bevinden. Zij existeren dus op een ander niveau zou je kunnen zeggen, op een niveau waar alles ijler is. Dit is de reden dat we ze niet in de stof kunnen waarnemen, maar daarmee is hun bestaan niet te bewijzen. Waarom hebben mensen bewijs nodig? Ik wil heel graag in deze column vertellen dat er genoeg bewijzen zijn, maar achter worden gehouden door de geheime diensten. Er is een geheime dienst in de FBI, een afdeling dus die zich alleen maar bezig houdt met buitenaardsen. Er zijn zelfs vele afspraken gemaakt die zover gaan dat ik er een andere keer over wil praten.

Het is de hoogste tijd dat we het stilzwijgen doorbreken. Vele mensen hebben al ervaringen achter de rug met buitenaardsen, maar worden niet geloofd. Psychose is dan de term die al snel wordt genoemd. Het is van belang te weten dat er zuivere en onzuivere buitenaardse rassen zijn. Ik denk dat de Greys, oftewel de Grijzen, wel bij een aantal mensen bekend zijn. Ik ken niet alle buitenaardse rassen bij naam, maar ik wil er nog wel een noemen en dat zijn de Anunaki. Ook over deze buitenaardse rassen wil ik een volgende keer praten en uitleggen wat hun doel is en waar ze voor staan.

Wat kunnen we nog meer over buitenaards leven vertellen? Het allerbelangrijkste is dat er zuivere zielen van buiten de aarde in de stof op aarde zijn geincarneerd. We noemen ze tegenwoordig gemakshalve Nieuwe Tijdskinderen die de aarde helpen om de omslag te maken naar de zuivere lijn. Ik weet dat er al enkele eeuwen zielen van Hathor op aarde zijn geincarneerd. Dit is een zuiver ras die net als de Nieuwe Tijdskinderen de aarde helpt op te liften naar een betere tijd die we de Nieuwe Tijd noemen.

Ik denk dat het beste is dat ik elke week een stukje schrijf over het fenomeen buitenaards leven. Ik heb zelf vele ervaringen achter de rug die ik nog niet eerder in de openbaarheid heb gebracht. Het zal een samenvatting zijn van wat ik weet en dat we als mensheid moeten weten dat er gewoon wordt samengewerkt met buitenaardse rassen, verschillende regeringen weten hier alles van. Ongeveer 80 jaar geleden is er voor het eerst contact geweest met de buitenaardsen en de Amerikaanse geheime dienst en tegelijkertijd is er besloten alle contact geheim te houden en alle meldingen van bijvoorbeeld UFO’s als onzin af te doen.

Zo, dit is een begin. De volgende keer wil ik het gaan hebben over de agenda van de geheime regering, vervolgens nemen we gezamenlijk door wat we te vrezen hebben van de buitenaardsen.

Rein Feenstra