We hebben ons afhankelijk laten maken, we hebben ons laten foppen door de gedachte en de overtuiging dat een ander ons wel gelukkig maakt, voor ons zorgt of zelfs wel voor ons opkomt. En waarom hebben we ons dat laten overkomen? Omdat we ons voor een heel groot deel hebben afgesloten van ons gevoel, waardoor we zelf niet eens meer weten wat ons gelukkig maakt. We moeten anderen vragen: ‘Wat zal ik doen?’ ‘Ik weet het niet?’

De ‘ik weet niet’ figuren zijn er volop, zij hebben door anderen laten bepalen hoe hun leven er uit moet zien. Soms zijn ze monddood gemaakt door familie of klein gehouden en zijn er zelf in gaan geloven. Of er zijn mensen die zich willens en wetens graag laten leiden door anderen omdat ze het zelf veel te vermoeiend vinden om ook eens het gevoel open te gooien en iets te gaan vinden.

Het is soms ook wel lekker gemakkelijk als een ander het voor je bepaalt en je je eigen leven op de automatische piloot afwandelt, totdat je, bij wijze van spreken, weer ongeopend retour de aarde verlaat en je niet eens hebt durven leven, omdat je zo bang was gekwetst te worden als een potentiële partner je zou afwijzen.

Het leven zit vol risico’s en ze durven nemen met je gevoel als kompas brengt je vreugde en geluk. Spontaniteit, durven en doen, wie beschikt er nog over deze eigenschappen? Als er iemand zich spontaan of even lekker gek gedraagt wordt er gekeken of deze persoon een enge ziekte heeft! We zijn vervreemd van onszelf en van de ander. Degene die nog plezier met elkaar kunnen hebben zijn op een hand te tellen, het leven is serieus en eigenlijk is er geen klap aan. Als ik je nu eens zeg dat je kijk en je dagelijkse gedachtegang alle invloed heeft op hoe je je voelt die dag! Soms kun je je natuurlijk even verschrikkelijk rot voelen en dat moet je dan ook vooral leven, maar van doem denken, beren op de weg zien en niet geloven in eigen kunnen is nog nooit iemand gelukkig geworden. Het vereist moed en kracht om zelf de touwtjes in eigen hand te nemen, vooral voor diegene die het lange tijd zonder oprechte liefde en aandacht hebben moeten doen. Zelfs dan ben jijzelf nog diegene die de stemming bepaalt, dat is pas kracht.

Al ligt de hele wereld in puin, jij hebt het recht om je gelukkig te voelen, je bent het aan jezelf verplicht. Stel je eens even voor als iedereen in de wereld met een open gevoel zou leven en elke dag zijn focus en goede gevoel zou behouden, dan betekent dat dus keuzes maken die voor jou goed voelen. Deze mensen zorgen dus zelf voor een positieve vibe en energie, allereerst voor zichzelf en uiteindelijk voor hun partner en kinderen als ze die hebben en daarnaast voor de rest van de omgeving en uiteindelijk, ja zelfs voor de hele wereld.

Als het collectief van mensen die verantwoordelijkheid neemt voor hun eigen goede gevoel steeds groter wordt, dan zal de aarde en al wat leeft daar alleen maar een groot voordeel mee doen. Zo werken de kosmische wetten.

Marjon van Vliet

Zonder dat we het weten hebben we allemaal overtuigingen opgebouwd van waaruit we handelen en spreken. Waarom is dit dan zo belangrijk te weten? Om de doodeenvoudige reden dat je niet echt handelt naar wat je voelt op dat moment of dat je niet zegt wat je echt meent, omdat je rekening houdt met hoe je over komt of omdat je rekening houdt met de gevolgen.

Waarom vinden we het zo belangrijk hoe we overkomen? Dat hebben we onwillekeurig geleerd en met de paplepel binnen gekregen. Ouders, leraren, werkgevers weten heel goed wat goed voor je is, ook wat voor gedrag wenselijk is. Wie wil er nog de waarheid horen hoe iemand zich echt voelt in een privé- of werksituatie? Niemand is hier in geïnteresseerd, dat is al de eerste reden om het maar voor je te houden. We kennen ook allemaal de vraag hoe gaat het met je? Wie geeft daar nu nog antwoord op? ‘O, goed’ of ‘uitstekend.’ Klaar, maar dekt dit de waarheid? Nu iets heel anders, willen we wel alles vertellen? Nee, niet aan iedereen, maar ik weet dat als je alles oppot, dat er dan altijd een moment komt dat je alles eruit wil gooien. De eerste de beste krijgt er dan van langs, wij noemen het ook wel mensen met een kort lontje. Het is dus altijd opgebouwde frustratie, ergernis, boosheid, het maakt niet uit, gewoon ‘niet leuk meer energieën’. Dan komt de beroemde druppel en alle nare energieën worden over iemand heen gestort. Kunnen we dit gedrag voorkomen? Ja, natuurlijk door wat je voelt altijd direct te uiten, dan ben je het voor dat moment kwijt. Dus zeker niet opkroppen. Wist je dat mensen nare energieën van voorgaande levens mee kunnen nemen en ze niet meer weten waarom ze altijd zo snel kwaad zijn of verdrietig? Uiten is dus heel belangrijk en wel direct als je iets voelt.

Dan kom ik nu op wat ik zie. Mensen die elkaar pleasen, terwijl ik voel en zie dat ze het niet menen. Waarom zeggen mensen elkaar gewoon niet wat ze stoort? Is hier iets mis mee? Ik ken zelfs mensen die niets willen horen waarom iemand niet meer met ze om wil gaan, omdat ze gewoon geen enkele kritiek meer kunnen verdragen. We hebben meer geleerd om te doen alsof er niets aan de hand is, dan om gewoon, en dat kan zelfs op een vriendelijke manier, te zeggen wat je vindt van een nare houding of van wat je gezegd wordt en je niet aanstaat.

Lucht je hart eens en dat meen ik uit het diepst van mijn hart. Weet je eigenlijk wel hoe dit oplucht? Als je dit doet, dan stort je ongelimiteerd alle shit eruit en voel je je na afloop weer blij en vrolijk. Ja, de mensen moesten eens weten dat het helemaal niet nodig is je altijd vriendelijk voor te doen, terwijl je gewoon de pest erin hebt. Waarom mag je niet eens de pest erin hebben? Leef het! Dan krop je dat in ieder geval niet op.

Nu iets over maskers. Wie heeft er geen masker, iedereen heeft zonder het te weten een bepaald gedrag aangeleerd dat zijn pay off heeft. Dat kan zelfs verdriet veinzen zijn, omdat het aandacht oplevert. Dat kan ook zijn de vrolijke pias uithangen, iemand die altijd vrolijk is en in is voor gekheid. Daar is niets mis mee, maar als ik mensen zie die over de vreselijkste omstandigheden praten of praten over iets wat ze raakt, dat ze dan maar gaan lachen, dan denk ik; reageer nu eens hoe je je werkelijk voelt. Ik wil hier maar mee zeggen dat mensen zich achter een masker verschuilen en zelfs denken dat ze dat masker zijn.

Wat ik zo graag zou willen is dat iedereen gewoon alles leefde. Dat iedereen gewoon zei wat hij echt meent en er geen doekjes om windt. Dat iedereen gewoon dat non-verbale gedrag heeft dat de lading dekt en mij niet voor de gek houdt met een ‘niets aan de hand glimlach’.

Dat iedereen gewoon eens een fout durfde te maken in plaats van te ontkennen of zich er onderuit probeert te praten. Voor mij ben je dan een groter mens, dan dat je mij voor de gek houdt. Je mag er zelfs een keer naast zitten en onterecht boos op mij worden, maar praat erover met mij en het is over. Gun iedereen zijn fouten. Het gaat erom dat we eerlijk naar elkaar zijn, maar in de eerste plaats naar jezelf. Alleen dan kun je je gedrag bijstellen, want ik ben van mening dat je je stemming altijd kunt kiezen, mits je iets van boosheid of verdriet moet leven. Ik heb veel in mijn leven meegemaakt, maar ik heb van mijn fouten geleerd, ik ben ook blij dat ik ‘ik’ ben. Waarom zeg ik dat? Omdat ik blij ben met mijzelf en weet dat ik alles gedaan heb om mensen, maar vooral mijzelf te doorgronden en mijzelf kan zijn door gewoon eerlijk te handelen en te spreken, ook wanneer anderen dat niet willen horen of maar niets vinden. Weet je dat je je enorm vrij voelt als je los bent van de mening van anderen? Weet je dat je je veel sterker gaat voelen en dat je andere mensen aantrekt die beter bij je passen? Ja, dat is een van de geestelijke wetten die ik in mijn leven in de praktijk heb meegemaakt. Voor jezelf kiezen en gewoon jezelf mogen zijn is het grootste goed dat je kunt bereiken. Waarom vind ik het nu zo belangrijk dat je vrij moet zijn? Omdat dat het grootste goed is wat je jezelf kunt geven.

Is het niet fijn als iemand uit zijn hart spreekt en niet van een papiertje?

Is het niet fijn als je weet dat iemand de waarheid spreekt?

Is het niet fijn als je gewoon mag zeggen als iets je niet aanstaat of juist wel als iets je aanstaat?

Is het niet fijn als je een partner hebt die hierin mee kan en je overal uitkomt door te onderzoeken waar het knelt?

Is het niet fijn om je volledig te uiten in plaats van een stukje, omdat wellicht iemand het raar zou vinden of dat je afgerekend kan worden op wat je zegt?

Is het niet fijn om gewoon elke column uit je hart te schrijven en geen rekening te houden wat een ander er van vindt?

Is het niet fijn om mensen die het niet goed met je voor hebben te laten voor wat ze zijn?

Is het niet fijn om je baas precies te vertellen hoe je over zaken denkt zonder rekening te houden met je beoordeling of dat je je baan nog wel behoudt?

Is het niet fijn om gewoon nog alleen maar de dingen te doen die je plezier geven en van alle zaken af te komen die je naar beneden halen?

Is het niet fijn om gewoon overal alles te kunnen zeggen wat je werkelijk denkt en vindt?

Is het niet fijn om gewoon vrij te zijn van wat mensen van je vinden?

Is het niet fijn om je hierdoor steeds vrijer, vrolijker en vitaler te voelen?

Ja, nu het allerbelangrijkste: Door vrij te zijn wordt je steeds jonger, vitaler en virieler.

Hoe kom ik daar nu bij? Door vrij te zijn in je handelen gaat alles veel beter stromen, op den duur heb je geen blokkades meer die je hinderen je ware zelf te zijn. Door vrij te zijn word je energieker doordat alles beter stroomt en geniet je meer van het leven, waardoor je steeds meer zin hebt in het ware leven en dat is je zelf zijn in alles. Dat is pas ware vrijheid.

Rein Feenstra

Soms houdt dat in dat je ook de dingen gaat zien die je eigenlijk liever niet zou willen zien. Veel mensen houden nog graag de gordijnen dicht, omdat de werkelijkheid te erg is of ze zien zich teveel geconfronteerd met zichzelf.

Als er één voorwaarde is voor bewustwording, dan is het willen.

Ieder wezen heeft de beschikking over een vrije wil waarmee hij zijn of haar groeiproces kan sturen. Wil ik groeien en open staan voor een andere kijk of visie? Wil ik mijn gedrag onder de loep nemen en eerlijk naar mezelf zijn of laat ik liever alles bij het oude en blijf ik ‘lekker’ op dezelfde veilige plek? Om je goed te voelen in het leven zul je met de stroom mee moeten gaan, weten dat alles verandert en dat je moet genieten van al het goede wat er is, ook op soms hele moeilijke momenten in je leven. Altijd, als je wilt, kun je iets zien in je eigen bestaan wat fijn is, je moet het wel willen zien. Waar je je aandacht op richt daar krijg je vanzelf verbinding mee. Het glas is halfvol of het glas is half leeg. Hoe simpel deze uitspraak ook is, het is een waarheid als een koe. Nu kunnen er verschillende oorzaken zijn van je niet goed voelen:

-Verdriet of teleurstelling van iets wat gebeurd is in je huidige leven, dit zou je dan op het moment moeten leven totdat het verdriet geleefd is.

-Een oud trauma van dit of een ander leven dat zich opeens openbaart. Ook dit moet geleefd worden en je daarnaast toch moeten richten op al het positieve, dat soms veel kracht en doorzettingsvermogen vraagt.

-Of een gewoonte in gedrag zoals doemdenken, beren op de weg zien en zorgen maken, wat je bijvoorbeeld van je familie hebt overgenomen. Je er bewust van worden en jezelf opnieuw programmeren is dan een eerste stap.

Willen veranderen is de enige manier om jezelf daadwerkelijk op een hoger bewustzijnsniveau te tillen. Volharden in hoe je wilt zijn en je focus daar op houden is een must. Als mensen eens wisten dat elke energie die je in gedachten uitzendt invloed heeft op je hele systeem en op je gevoel gedurende de dag. Belangrijk is jezelf blijven prikkelen in dat wat jou plezier en voldoening geeft, uit de sleur breken en jezelf alle positieve credits geven voor dat wat al goed gaat. En genieten van alles wat op dat moment wel goed is.

We zullen de komende tijden alleen nog maar meer worden getriggerd in oud zeer of niet geleefde gevoelens en emoties, omdat ze in de 5e dimensie van de nieuwe tijd simpelweg niet meer kunnen bestaan. Mensen zullen zich moeten schonen van sombere gedachten of oude energieën en zullen al gauw tot de ontdekking komen dat dit een must is om zich weer beter te gaan voelen. Diegene die het heft in eigen hand nemen door een voorbeeld te zijn, door je kracht te pakken en iets van je leven te maken, zullen op handen gedragen worden. Zelfs in tijden van crisis zijn er vele mooie momenten te voelen en te leven. Wat dacht je van de mogelijkheid om je werkelijk weer verbonden te voelen met elkaar, er voor elkaar te zijn, een werkelijk goed gesprek te hebben, waarbij de liefde wederzijds stroomt.

Diegene die in de slachtofferrol blijven, zullen geen bijval meer krijgen en de pay off van het gedrag zal nihil zijn, omdat mensen dit door gaan krijgen. Echt verdriet moet geleefd worden, maar gespeeld verdriet om aandacht te krijgen zal worden doorgeprikt, net als bij kinderen. Mensen die in de slachtofferrol zitten, zullen uiteindelijk ook veel meer baat hebben bij mensen die de vraag om negatieve aandacht negeren. Mensen hebben meer aan een voorbeeld hoe je iedere dag kunt genieten ondanks moeilijke momenten en hoe fijn het is bewust te leven naar je gevoel en te kiezen voor verdieping. Zelf keuzes maken en er naar handelen, zo kun je je leven zelf vormgeven en je eigen kracht pakken door te doen wat goed voelt.

Marjon van Vliet

Als we eens kijken naar waar we eigenlijk naar op zoek zijn dan kan ik een aantal redenen herkennen.

De eerste reden is: ‘We zijn uitgeloogd’ en ‘ik ben aan vakantie toe’ zijn een veelgehoorde uitspraken. Laten we daar direct maar eens op ingaan. Dit geeft eigenlijk weer dat we het gehele jaar een te hoge druk ervaren en er nodig eens tussen uit willen om weer vitamientjes op te doen.

De tweede reden is: ‘Ik ga elk jaar op vakantie, dus nu ook’. Daar is op zich niets mis mee, maar heb je het dan zo slecht naar de zin in wat je doet?

De derde reden is: ‘Ik wil geprikkeld worden om weer nieuwe inspiratie op te doen’. Dit vind ik nog de beste reden. Je loopt een beetje vast waarmee je mee bezig bent, dan is het soms goed om er even tussenuit te gaan en hernieuwd tegen je leven aan te kijken met de vraag hoe ga ik nu verder. Dit zou moeten resulteren in een balans opmaken en bijbehorende keuzes maken. Dat zou zelfs in kunnen houden dat je kapt met je baan, een nieuwe partner nodig hebt of je wilt gaan verhuizen. Ja, als je zo de kriebels krijgt dat je op een doodlopende weg zit en weer gepassioneerd wil gaan leven, dan is het heel normaal dat je de bakens bijstelt.

De vierde reden is: ‘Ik voel me alleen op vakantie goed, dan vind ik de juiste mensen om mij heen die er hetzelfde overdenken als ik’. Dat kan zijn; lekker de beest uithangen of heerlijk de bergen in en over je ervaringen praten of ga zo maar door. Mij lijkt dat dit ook een plausibele reden is om op vakantie te gaan.

De vijfde reden is: ‘Ik ga steeds naar de zelfde plek, dan zie ik steeds dezelfde mensen en dan weet ik zeker dat ik het naar de zin heb’. Deze mensen creëren een mooie gemeenschap waar ze zich thuis voelen. De eerste vraag is dan: Voelen ze zich dan thuis niet thuis?

De zesde reden is: ‘Ik moet rust hebben en ik doe helemaal niets, ik ga aan het strand liggen, een beetje eten, mensen kijken en dan ga ik naar huis en stort mij weer in de malle molen van het leven.

Zo, dit waren zomaar een aantal redenen waarom je op vakantie gaat. Ikzelf ga pas op vakantie als ik daar behoefte aan krijg en ik zorg ervoor dat ik het zo naar de zin heb in mijn leven dat vakantie geen noodzaak meer is. Ik volg mijn natuurlijk ritme, die uiteraard veel lager ligt dan als ik zou werken. Ik doe elke dag wat goed voelt en laat alles voor wat het is wat niet goed voelt, zonder te oordelen. Alles is zoals het is, maar ik kan keuzes maken die bij mij passen. Als het niet meer goed voelt, dan stel ik mijzelf bij en maak een nieuwe keuze.

Weet je waarom ik zo graag hierover vertel? Omdat ik in mijn leven een aantal rigoureuze beslissingen heb genomen waar ik tot op de dag van vandaag nooit spijt van heb gehad. Er was een dag dat mijn toenmalige vrouw zei: ‘Zeg je afspraken maar af en meld je maar ziek, want ik heb geen zin meer in een relatie waar ik de hele dag alles alleen moet doen en mijn man ’s avonds laat thuis komt en ik zie dat je het al heel lang niet meer leuk vindt wat je doet’. Dus doe het nu maar, anders ben ik weg! Dit klonk me als muziek in de oren en nadat ik mij ziek had gemeld heb ik weken, nee zelfs maanden geslapen en nu na tien jaar ben ik zo blij dat ik niet dat werk meer hoef te doen. Ik vertel er nog even bij dat deze baan vele voordelen gaf, ik had het goed en mocht voor de baas de wereld in en ik dacht dat ik het nog heel ver kon schoppen in deze wereld. Ik werkte hard op mijn manier en ik gaf me totaal. Wat ik vergat is dat mijn onbewuste mij al veel signalen gegeven had, maar ik luisterde niet. Ik ben tot het uiterste gegaan en ik heb achteraf geleerd dat als je te hard werkt met te weinig plezier, omdat dit werk gewoon niet bij je past, dan moet je wat anders zoeken. Ik heb helaas te lang gewacht en ik ben burnout geraakt. Na tien jaar kan ik nog niet werken, want mijn systeem heeft al die ervaringen opgeslagen als verschrikkelijk, nooit meer, dit is niet leuk, het gaat alleen om geld verdienen en om status, dat is waar de wereld om draait, je telt alleen maar mee als je een goede baan hebt, als je moeilijke dingen aankunt waar een ander tegenop kijkt.

Zo, dit is een bekentenis van mij dat ik het te ver heb laten komen en mijn toenmalige vrouw mij voor het blok zette om een nieuwe keuze te maken.

Nu terug naar de vakanties. Nu ik een nieuwe balans in mijn leven gevonden heb, hoef ik niet zo nodig meer op vakantie. Niet dat we niet eens weg gaan, maar het hoognodige moeten is er af en dat voelt zo goed dat ik iedereen zou willen aanraden: ‘Wees je bewust hoe je ervoor staat’. Maak af en toe de balans maar eens op. Ben je nog tevreden over je baan, je huis, je vrienden, je eigen gedrag? Nu kom ik op een nieuw aspect. Hoe sta ik zelf overal in? Wat is mijn houding in het geheel om het leuk te maken in het leven? Ik weet dat je jezelf zeg maar opnieuw kunt programmeren, met andere woorden ergens anders naar leren kijken. DOE ALLEEN WAT GOED VOELT EN TREK JE NIETS AAN WAT ANDEREN VINDEN. Dit is voor mij het geheim van een fijn leven, elke dag voel ik mij goed omdat ik niets tegen mijn zin doe. Als anderen het er niet mee eens zijn, dan is dat natuurlijk jammer, maar dit is de enige weg naar een gelukkig leven.

Rein Feenstra

Waarom dan crisis op elk niveau? Omdat de mensheid in een diepe crisis de kans heeft nieuwe keuzes te maken. Behoud het goede en kom af van wat je niet meer past.

We zullen de komende tijd voor allerlei keuzes komen te staan die ons naar een betere wereld moeten leiden. Wat de politiek leiders nu doen is zo veel mogelijk in stand houden van de ‘oude wereld’, dus alles gaat op de oude manier zoals de economie moet groeien om je schulden terug te kunnen betalen en overheidsbemoeienis op elk niveau. Er wordt niet over nagedacht of we dit wel willen en dan maar niet te praten over de bemoeienis over van alles wat met lokale keuzes te maken heeft door de regelzucht van de EU. Dit wordt ons als zege voorgehouden. De winst is dan dat de waarde van de pensioenen behouden wordt, onze handelsbelangen beter gediend worden en er vrij handelsverkeer is. Dat dit gepaard gaat met steeds meer opgelegde regels en dictaten vanuit de EU is nu nog geen belemmering, maar straks als we op deze voet doorgaan, dan wordt het een blok aan ons been. Want wees nu eens eerlijk, willen we dit echt wel dat de EU verregaande bemoeienis krijgt over onze vraagstukken hoe we met onze huizenmarkt omgaan met betrekking tot de aftrek van hypotheekrente of hoe we ons pensioenstelsel vormgeven of wat er op het etiketje op het potje jam moet komen of wanneer we met pensioen gaan of ….. en ga maar zo door. Waarom willen de Engelsen zo graag het weer zelf voor het zeggen hebben en willen ze af van de bemoeizucht van de EU?

Dit waren zo maar een paar statements, er zijn er natuurlijk nog veel meer. Wat wij vergeten is dat het misschien ook wel eens heel anders zou kunnen. Bijvoorbeeld dat we zelf weer kunnen uitmaken hoe en met wie we willen handelen of hoe we geitenkaas maken zonder de vele inspecties van de gezondheidsinstanties omdat de EU dat zo voor elk land heeft afgesproken. Mogen we niet zelf uitmaken hoe we iets verbouwen en maken en wanneer we met pensioen gaan.

De nieuwe tijd heeft een andere energie, de energie van eigen verantwoordelijkheid, van zelfontplooiing, van innerlijke groei en bewustwording op elk vlak en dat kan nu eenmaal niet als iedereen voor jou alles gaat bepalen, dus zal iedereen van binnenuit andere keuzes gaan maken. Gewoon doen wat zelf fijn voelt en met vallen en opstaan weten wat goed voor je is.

Ook zal respect voor elkaar weer hoogtij gaan vieren, omdat we allemaal weten hoe moeilijk het kan zijn om weer bewuste keuzes te maken die niet zijn voorgekauwd door overheden of instanties. Pas dan weet je waar een ander ook voor staat, hij of zij is net als jij weer bezig om te onderzoeken wat het beste bij hem of haar past. Vergeet niet als we weer bij onze passie zijn dat we het leven weer de moeite waard gaan vinden, omdat we onze eigen keuzes mogen maken en ondervinden, waaronder ook de foute keuzes.

Waarom mogen de mensen niet zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen fouten? Laat ze toch, je groeit toch het beste als je door schade en schande tot inzicht komt?

De nieuwe tijd gaat anders worden, eerst zal de oude manier op de schop gaan. Natuurlijk moet eerst op elk gebied schoon schip worden gemaakt of dit nu de kerk is of de multinationals, het moet gebeuren. Alles wat niet meer werkt in deze nieuwe tijdsgeest zal onderuit gehaald worden, dat gaat als vanzelf. Niemand kan het meer tegenhouden. Je ziet ook om je heen dat de oude manier niet meer werkt en geloof me dat we uiteindelijk er allemaal veel beter voorstaan.

Kleine gemeenschappen die weer zelf verantwoordelijkheid nemen voor alles en waar het goed toeven is omdat alle mensen van zo’n gemeenschap bij elkaar horen. Ja, want er is maar één manier om goed met elkaar samen te leven en dat is als de mensen met dezelfde intentie samen wonen en werken, hun kinderen opvoeden, etc.

Dit betekent dat degene die hier niet bij hoort zijn eigen gemeenschap opzoekt waar hij of zij bijpast. Zo komt ook de couleur locale weer terug.

Rein Feenstra

Veel mensen blijven hangen in; ja, maar jij kan dat wel, maar bij mij is dat heel anders. Hoezo anders? Waarom kun jij je leven niet zo vormgeven als je zelf wilt? Natuurlijk zeg ik niet dat alles vanzelf gaat of dat het gemakkelijk gaat als je nieuwe keuzes maakt, je weegt met je gevoel de dingen af en dat betekent dat je soms van dingen, mensen, situaties, je werk of whatever afstand moet doen. Uiteindelijk krijg je daar wel een tevreden en beter gevoel voor terug. Dat alles ineens perfect is nee of eigenlijk ja en nee. Je accepteert de consequenties die bij een bepaalde keuze horen. Dat je bepaalde mensen minder ziet bijvoorbeeld, omdat dat beter voelt.

Je komt op voor jezelf. Ik zeg maar weer eens; jij bent de enige die verantwoordelijk is voor jouw geluk, jij bewaakt jouw grenzen, jij bepaalt wie er met jou om mag gaan en op welke manier. Uiteindelijk wil iedereen dat er met hem of haar op een respectvolle en fijne manier wordt omgegaan. De enige die dat kan bepalen ben jij. Denk je; ach het is wel goed dan lopen ze maar een keer over me heen, ik overleef het wel, ik zie ze daarna toch een tijdje weer niet. Dan zegt mijn gevoel; ‘WAT!’ ‘Dat kan toch niet, vind je jezelf zo weinig waard!’

Vaak hebben mensen niet eens meer in de gaten dat er over ze heen wordt gelopen en zijn ze zich er zelfs naar gaan gedragen. Iemand anders, bijvoorbeeld een fijne partner of goede betrokken vriend of collega, kan deze gedupeerde persoon er dan bewust van maken. Dan nog is er vaak ongeloof en een vorm van bagatelliseren van; joh dat valt wel mee, het mag allemaal bestaan.

BESTAAN ?! Als er niemand een keer iets zegt tegen deze mensen die het slecht voor hebben met hun medemens of ze nu bewust of onbewust zijn van hun gedrag, maar van mij mag je er vanuit gaan dat ze zich negen van de tien keer bewust zijn, dan zou er toch helemaal geen groei of verandering mogelijk zijn? Is het niet juist dat je niet alleen jezelf een grote dienst bewijst, maar ook de persoon tegenover je door jouw ruimte en jouw manier van zijn op te eisen en de ander daarnaast de mogelijkheid te geven tot groei en inzicht te komen?

Als er sprake is van langdurige gedragspatronen, binnen bijvoorbeeld families waarbij ieder wezen zijn rol en zijn plek heeft, dan is het voor sommigen vaak moeilijk om hun eigen rol anders te gaan bezien als er iemand binnen de familie is gegroeid en een nieuwe rol heeft verworven. De andere familieleden zouden zich dan moeten aanpassen en kunnen het fijn hebben als ze willen of ze blijven hangen in het oude en dan verandert er niets.

We moeten met zijn allen weer eens iets durven vinden. Wie durft er nog iets te vinden?

Wat je met name in de spirituele wereld hoort is; ‘alles is liefde, alles mag bestaan of die belachelijke woorden uit de bijbel van Jezus, de andere wang toekeren als iemand je slaat! Hieruit blijkt al dat de bijbel vervalst moet zijn. Heb je dan zo’n lage eigenwaarde? Je moet voor jezelf opkomen, het is een must, jij kunt jezelf alleen het allerbeste gunnen en het mooie is dat als je dat voor jezelf besloten hebt, dan zul je ook andere ervaringen aantrekken, namelijk mensen die ook het beste met je voor hebben.

Het is aan jou om jezelf iets waard te vinden!

Marjon van Vliet

Waarom kunnen mensen die in een arm land wonen zich vaak zo tevreden en gelukkig voelen zonder dat ze veel hebben, waar alle mensen in het dorp zelf in hun levensonderhoud moeten voorzien en de kinderen spelen met het speelgoed wat ze zelf maken of met iets wat ze vinden?

Het genieten is ons vergaan, wie kan er nog echt genieten? Als we bijvoorbeeld een keer met elkaar aan een rijk gevulde tafel zitten, zijn we dan niet al in ons onderbewuste soms bezig met; oh jee, ik hoop dat ik dit maar kan blijven doen. Het vertrouwen in overvloed, dat er altijd genoeg is om goed van te kunnen leven is ons afgeleerd en vergaan. We moeten ons verzekeren tegen van alles, want er zou ons toch eens iets kunnen overkomen. Hierbij roepen we het al bijna over onszelf af dat er iets mis zou kunnen gaan.

Het is ook niet niks om je bewust te worden van je eigen angsten voor tekorten die in deze tijd getriggerd worden. Met het creëren van vertrouwen om in overvloed te leven, kunnen er juist ook oude energieën vrijkomen die je weer bewust moet loslaten. Je blijvend bewust zijn van je eigen gedachtes is een must met daarbij de focus op het vertrouwen in overvloed. Natuurlijk kunnen er verschillende factoren meespelen die zorgen voor de angst voor tekorten of dat je zelfs nu al met tekorten leeft. Ik ga jullie een aantal voorbeelden geven.

- In voorgaande levens heb je bijvoorbeeld in armoede geleefd en je weet in dit leven niet beter dan dat het ook zo is om nu in armoede te leven.

- Je hebt een gebrek aan eigenwaarde, waardoor je te bescheiden bent en jezelf niet het allerbeste gunt in welke vorm dat ook is, geld, een fijne partner, een huis, enz.

- Je bent verbonden met het collectief van de spirituele wereld die veelal de mening deelt dat geld vies is en je er niet van mag genieten. Wat natuurlijk onzin is, je mag genieten van comfort en luxe. De manier en de intentie is bepalend waarmee je met geld en spullen omgaat.

- Je hebt voordat je dit leven begon besloten een ervaring in de stof op te doen om in armoede te leven.

- Je bent verbonden aan het collectief die angst heeft voor tekorten.

Je ziet dat er vele soorten oorzaken zijn. Ga eens op een rustig moment naar binnen en stel jezelf eens bewust de vraag waarom je angst hebt voor tekorten. Je kunt alles wat je te binnen floept opschrijven, zo maak je het nog duidelijker voor jezelf. Je kunt er maar beter vast mee beginnen, des te sneller heb je er profijt van. Weet dat je gids je hierbij graag helpt.

Een aantal jaren terug waren er bij mij diverse oorzaken van leven met tekorten en angst voor tekorten, inmiddels ben ik mij bewuster geworden van het waarom. Soms helaas, komen de inzichten pas later in de tijd. Ik heb destijds met heel weinig geld weten rond te komen en wist me ondanks alles gelukkig, zo goed en kwaad als dat kon. Ik had de zee dichtbij me, wat voor mij al het ultieme vakantie gevoel was. Ik was creatief en handig en wist te genieten van de kleine dingen. Natuurlijk heb ik het ook moeilijk gehad, vaak had ik last van eenzaamheid en ik voelde me niet altijd begrepen. Destijds heb ik ook naarstig onderzocht waarom ik nu altijd zo krap bij kas moest leven. Ik weet nu dat het o.a. te maken had met een stuk eigenwaarde. Nu ik al gedurende een aantal jaren in overvloed leef met mijn partner, weet ik dat ik ondanks alles deze ervaring van het leven op kleine voet ook niet had willen missen.

In het begin idealiseerde ik het nog weleens en heeft mijn lief me geleerd dat het o.k. is om te genieten van comfort en mooie spullen.

Het was ongelofelijk wat voor overtuigingen ik nog bij mezelf tegenkwam. Toch, noem het in de arme tijd, wist ik diep van binnen dat het eens zou komen, dat vertrouwen heb ik dan wel altijd gehad. En…..werkelijk genieten heeft niets te maken met het hebben van veel of weinig geld, dat zit in je of niet.

Marjon van Vliet

Waarom schrijf ik dit? Wat een doemscenario! Dit is toch niet mogelijk, denken de meesten. Ik zeg tegen iedereen dat ik voorvoel dat er een soortgelijk scenario kan komen als de crisis echt goed over ons heen komt. Ooit begon het met zorgen over de euro en toen over de banken, maar ook over de landen die hun huishoudboekje niet op orde hadden. Toen er één bank omviel en de belastingbetaler niet meer wilde dat er nog meer geld in deze bank gestoken zou moeten worden, werden ook andere banken de dupe van de slechte economische tijding. De overheid had geen antwoord en waren hun wonden nog aan het likken. De stakingen van het overheidspersoneel en de diepe zorgen over ons pensioenstelsel hadden hun sporen getrokken. Geen politieke partij kon nog iets uitrichten. De selffulfilling prophecy was een feit. Jaren later komt er een ander soort economische factor bij; de ruilhandel, net als momenteel in Griekenland.

Wel hadden de mensen schoon genoeg gekregen van de oude economie waar alles op economische groei was gebaseerd. Het geld zat in de verkeerde zakken en bijna alles werd gereguleerd. Stakingen kwamen er heel gemakkelijk als de economische tijding wat minder rooskleurig werd. Niemand wilde een stap terug doen. Dit heeft ons de das om gedaan. Niemand wilde terug, iedereen wilde groeien, een groter huis, een grotere auto, misschien wel twee en die vakanties moesten ook blijven. De zorg kon niet minder, de kinderopvang moest worden uitgebreid, zodat elke vrouw kon werken om tenminste ook voldoende te kunnen verdienen om een mooi luxe leven te hebben.

Natuurlijk vonden wij dit heel normaal, we waren alleen vergeten dat we heel veel hadden geleend en alles hadden uitbesteed. Hier ging het ook mis. We kregen teveel managers en te weinig echt betrokken mensen. Het was een samenleving die niet meer vol te houden was. We waren wel druk, maar hadden weinig tijd voor elkaar en voor onze kinderen en maar te zwijgen over de zorg voor onze natuur. Oerbossen werden afgebrand door dwazen die in korte tijd veel geld wilde maken. Overheden waren corrupt. We vonden het heel normaal dat onze koningin president Poetin ontving.

We gingen altijd voorbij aan wat moreel door de beugel kon, handelsbelangen en geld voerden de boventoon. China werd steeds rijker en kreeg het voor het zeggen in de wereld. Grote stukken land werden in Afrika opgekocht om daar massaal producten te kunnen verbouwen door de plaatselijke bevolking weg te jagen en die met lege handen achter te laten. Waren er niet overal te grote bedrijven waar alleen maar aandeelhouders tevreden moeten worden gesteld? Tevredenheid van de medewerkers was geen issue meer. Als je de neuzen naar een kant wilde richten, dan gaf je bonussen. Zo werd de afhankelijkheid van de medewerkers aan de bestuurders een feit.

Klokkenluiders werden slecht behandeld. Wie zat er nu echt te wachten als er mensen zaken naar voren brachten die niet klopte? Ook de overheid deed ruimschoots mee met alles in de  doofpot te stoppen. Wie zat er eigenlijk mee, was het niet een tijd waar iedereen voor zichzelf zorgde door zoveel mogelijk geld te willen verdienen en dan het nodige aanzien had? Lieten we niet het liefst alles over aan de overheid die wel zou regelen dat alle wetten werden nageleefd? O, o, wat was er veel mis. Frustraties van mensen telde niet, je moest gewoon meedoen en anders stond je gewoon buitenspel. Was het niet een tijd dat een derde van de mensen last had van eenzaamheid? Was het niet een tijd dat veel mensen zichzelf niet meer terugvonden in hun werk? Was het niet een tijd dat veel mensen zelfmoord pleegden? Was het niet een tijd dat Geert Wilders veel stemmers kreeg door de vinger op de zere plek te leggen? Was het niet een tijd dat bijna iedereen hard moest werken om ’s-avonds tv te kijken?  Was het niet een tijd dat kinderen in crèches gestopt werden, omdat moeder zo hard moest werken? Zo kunnen we nog wel even door gaan.

Wat ik hier mee wil bereiken is dat ik zeker weet dat de komende crisis een zegen kan zijn om eindelijk eens onze maatschappij anders in te richten en dan op kleinere schaal. Eigen verantwoordelijkheid, zelfontplooiing en veel leuke dingen doen die niets met geld te maken hebben. Ik denk dat het geld gaat verdwijnen, dan heb je er ook geen gelazer meer mee. Gewoon op kleine schaal in je levensonderhoud voorzien.

Rein Feenstra

Voor de vrouwen zal het ook een interessante tijd gaan worden en dan heb ik het over de moslimvrouwen die zich ook nog moeten gaan bevrijden van hun ondergeschikte plaats in de samenleving waar alleen de mannen het voor het zeggen hebben. De mannen bepalen of hun vrouw of dochter wel volgens de traditie van de Islamitische voorschriften leeft. Er is niets mis met een godsdienst zoals de islam, ware het niet dat er geen vrijheid bestaat voor vrouwen, maar ook niet voor mannen die bijvoorbeeld willen uittreden.

Dit is uit den boze, omdat men dat nu eenmaal zo vindt. Dit heeft dus ook alles met vrijheid van keuze te maken. Ik voel dat het niet alleen blijft bij het zich ontdoen van een verkeerd regiem of dictator, ook de vrouw en daarna de man zal zich in de Islamitische cultuur gaan bevrijden. Dit laat niet lang op zich wachten.

Als de economische crisis goed gaat huishouden, dan voorspel ik een grote uittocht van moslims naar hun thuislanden. Noem het van mijn part een grote volksverhuizing. Goed, dit is nog maar een aspect van bevrijding in de ruimste zin van het woord, want waarom zou dit niet gebeuren, de geest is toch al uit de fles.

Waarom denk ik dit te weten? Gewoon door logisch te denken en mijn diepste gevoel te raadplegen. De komende tijd gaat het over de gehele wereld erg spannend worden. Ik denk vanaf september 2011 tot maart 2012 zal het er om gaan spannen. De economische crisis zal zich steeds meer laten zien in welke vorm dan ook. Het eerste kwaad is al geschied, namelijk de landen die een grote schuld hebben, laten zich helpen door de landen die het nog redelijk goed hebben. En hier zit hem nou net de kneep. De politiek denkt het kwaad te kunnen bezweren, maar ze houden onvoldoende rekening met het vertrouwen dat mensen moeten hebben in regeringen, banken en grote organisaties. Hier zal het fout gaan, pas maar op. Gelukkig zal de ommekeer in denken en handelen snel gaan plaatsvinden, dus weten we het binnen een half jaar of ik gelijk heb of niet.

De euro-, banken- of landencrisis, het doet er niet toe hoe de crisis heet, zal zijn weerslag hebben op de gehele zorgvuldig opgebouwde infrastructuur waar ook ter wereld, geen enkel land uitgezonderd. Het internet, de media, de zorgvuldigheid in handelen door alle regeringen die de zaak proberen te redden en er uiteindelijk niet uit komen met elkaar, de aandelenbeurzen, de huizenmarkt en niet te vergeten onze staatskas en pensioenen. Ja, waar we zo bang voor zijn gaat echt gebeuren. Is het niet een geestelijke wet dat als je ergens bang voor bent je het juist aantrekt?

Zoals ik het voel zal het zich heel snel gaan voltrekken. Eerst trekt de financiële crisis nog meer aan, dan volgt de instorting van de beurzen, de huizenmarkt en natuurlijk ontstaan er tekorten bij de overheden en de pensioenfondsen. Ik voel dat het wel eens erger zal worden dan wie dan ook voor mogelijk houdt. Wat betekent dat nu? Daar kan ik heel kort over zijn; het is de bedoeling. Waarom weet ik dit dan, zou u zich kunnen afvragen. Gewoon mijn gevoel raadplegen en checken wat er in de wereld gebeurt. We zien toch om ons heen dat het economisch niet meer klopt, dat het geld in de verkeerde zakken zit en dat het zeker bij de grote bedrijven alleen nog maar gaat om snel nog meer winst te maken en ethische aspecten, zoals het welzijn van mensen, nagenoeg geen rol meer mogen spelen. Is het niet lastig als mensen het opnemen tegen bijvoorbeeld een te bouwen kolencentrale in Groningen? Ik kan nog wel uren doorgaan met voorbeelden noemen, maar ik denk dat iedereen wel weet waar ik het over heb.

Ik voorspel dat we het binnen een half jaar zo moeilijk krijgen dat we weer voor onszelf moeten gaan zorgen, omdat de overheid niet meer in staat is dit te doen, gewoon door geldtekort en het ontbreken van noodscenario’s. Dit krijg je als de wereldeconomie die op groei is gebaseerd en nu op ontploffen staat door noem het maar die vaak aangehaalde luchtbel. Zie Amerika die maar steeds geld bijdrukt en zijn begrotingstekort gigantisch ziet toenemen, de economie die steeds ingewikkelder wordt door de onderlinge afhankelijkheid tussen de landen, de absurde bezuinigingen die ons moeten leiden naar een betere balans van de staatsfinanciën, de staatsobligaties die niet blijvend kunnen worden opgekocht. Zo zal het vertrouwen in ons financiële stelsel zodanig afnemen dat de economische motor niet meer aan de gang te krijgen is.

Als we het nu verder uitdiepen wat hier achter schuilt, dan komen we op een opmerkelijke stand van zaken. We hebben dit allemaal zo gewild, het kan zo niet langer dat geld de enige drijfveer is in de wereld. We willen uiteindelijk met zijn allen gewoon weer tot ons recht komen. Dat heet zelfontplooiing, weer voor elkaar zorgen op welk terrein dan ook, maar dan op een veel kleinere schaal waar we zelf weer verantwoordelijk kunnen zijn voor het wel en wee van onze groep, dorp, familie, bedrijf, e.d.

Dit is wat we gaan winnen; zelfrespect, zelfontplooiing, zelf weer verantwoordelijkheid nemen voor je leven, meer vrije tijd, geen overheidsbemoeienis meer en maar niet te spreken over de regelzucht van de EU, misschien zelfs geen belastingen meer. Ik weet zeker dat zelfs als alles op de schop is gegaan en de gehele infrastructuur onder uit is gehaald, dat dan ook elk nu nog functionerend overheidsorgaan niet meer in staat is naar behoren te werken.

Zo, maar er is nog meer. Waarom zou het hier bij blijven? Ik ben nog niet klaar, de kerken moeten nog ontmaskerd worden en dan bedoel ik dat alle vervalsingen van bijvoorbeeld de bijbel of de koran aan het licht zullen komen, maar ook het instituut kerk als geheel. We zullen ons na die grote golf van bevrijding overal van willen bevrijden, dus van alles wat niet meer goed voelt. Alleen dan is er een nieuwe tijd mogelijk waar we het met zijn allen anders gaan doen, dus precies zoals het goed voelt voor ons. Dan is er ook geen plaats meer voor mensen met dubbele agenda’s of regeringen die feiten achterhouden of hard gezegd de zaak beflikkeren. Grote bedrijven zullen het heel moeilijk gaan krijgen, in de eerste plaats door de neergang van de economie en in de tweede plaats doordat de medewerkers zichzelf niet meer zullen herkennen in de manier waarop ze in hun bedrijf werkzaam zijn.

Dit is nog niet genoeg. De natuur zal ook van zich laten horen, de aarde schudt zich op. Dat betekent meer vulkaanuitbarstingen, stormen, overstromingen en ga zo maar door. De aarde is namelijk ook een bewustzijn die zich momenteel opschudt om zich van alle opgeslagen spanningen te ontdoen, maar ook om zo de mens weer het respect bij te brengen dat wij allemaal een zijn.

Hoe zal deze crisis ons persoonlijk treffen? Is een mens niet alleen maar bereid te veranderen als hij zich in een flinke crisis bevindt? Ja, dit heeft ons gezamenlijke onderbewustzijn zou je kunnen zeggen zo gewild, omdat nu eenmaal een andere tijd moet gaan aanbreken waar de liefde en het respect weer de boventoon moeten gaan voeren.

Iedereen en dan ook niemand uitgezonderd zal een keuze moeten maken. Je kan niet anders, zou je kunnen zeggen als de nood aan de man is en er niets meer blijkt te werken en je gevoel van veiligheid ver weg is. Het zal er weer op aan komen dat we zelf gaan bepalen wat goed voor ons is. Ik voorspel dat veel zieke mensen niet ziek meer zullen zijn, omdat doodgewoon daar geen ruimte meer voor is. Natuurlijk heb ik het dan over die mensen die eigenlijk al onbewust een ziekte hebben aangetrokken om niet meer mee te hoeven doen.

Wat moeten we nu met deze informatie. Helemaal niets, alleen maar onszelf bewust zijn dat we naar een andere tijd gaan waar alles, maar dan ook alles er anders uit zal zien. Het wordt ook wel de Nieuwe Tijd genoemd, een tijd waar weer ruimte is voor keuzes naar je hart.

Ik daag iedereen uit over zijn angst heen te stappen, de ogen te sluiten en eens naar binnen te gaan. Neem niet alles zomaar aan, alle informatie zal je altijd moeten toetsen aan je eigen gevoel en dat kan alleen maar als je stil bent in jezelf.

Rein Feenstra

Als we kijken naar eenvoudige dorpen of bevolkingsgroepen die meer in de natuur en afzondering leven, dan weten deze mensen niet wat vakantie is. Vakantie is iets van de mens in de moderne samenleving. Je werkt je het hele jaar te pletter en in de zomermaanden is dan het zover en mag je even genieten van waar jij zin in hebt, wat jou een goed gevoel geeft.

Veel mensen vinden het dan ook jammer dat de vakantie alweer voorbij is. Buiten het zonnige en warme weer waar mensen zich aan kunnen opladen is er ook nog een andere factor en dat is doen waar je zin in hebt. Zou dit kunnen betekenen, als we er met zijn allen zo naar toeleven, dat we de rest van het jaar niet naar onze zin leven?

Mijn lief en ik zijn deze zomer er ook even op uit geweest met de tent, lekker in de natuur en wij waren al vrij snel verzadigd en verlangden weer terug naar onze thuisplek. Tijdens het kamperen spraken wij een man die maar niet naar huis wilde en waar de vakantie niet lang genoeg voor kon duren. Rein gaf aan dat wij het thuis reuze naar ons zin hebben en elke dag doen wat goed voelt. Fijne hobby’s als paardrijden en beeldhouwen en niet te vergeten werk, wat heet werk, werk dat ons enorme voldoening en een fijn gevoel geeft. Wij hebben voor onszelf de vrijheid verworven om elke dag te doen wat goed voelt en dat geldt voor alles.  Iedere dag stilstaan bij wat voelt nu fijn voor mij, wat geeft mij een goed gevoel? Soms is dat even niet werken en zijn we aan het rusten of met hele andere dingen bezig, terwijl er ook dagen zijn dat we achter elkaar met schrijven en de daarbij behorende zaken bezig zijn. Iedere dag doen wat goed voelt. Het begint met onderzoeken en jezelf de vragen stellen, heb ik hier zin in en wat voor stemming heb ik over me? Zoals iedereen wel weet is iedere dag weer voorzien van een andere soort energie. Als we meer zouden luisteren naar ons gevoel, zoals kinderen dat doen, en stil zouden staan bij wat voelt er vandaag goed voor mij, dan zouden wij dit goede gevoel alleen maar weten te behouden en ons nog met energie weten op te laden ook.

Als mensen eens wisten wat een energie je verliest met dingen doen tegen je zin in. Dat kan een gesprek zijn met mensen die energie van je vragen en voornamelijk nemen, dat kunnen foute collega’s zijn, een werkplek waar je elke dag met tegenzin naar toe gaat, een verkeerde woonplek of partner, het houdt niet op en is op alles van toepassing. Jezelf de vraag stellen, voelt dit goed voor mij, is dit goed voor mij en zo niet; laat het dan los en focus je op dat wat wel goed voelt. Natuurlijk hoef je confrontaties niet uit de weg te gaan maar in iets blijven hangen wat slecht blijft voelen, daar is niemand nog energieker en zich beter bij gaan voelen.

En dan ……? Je besluit de keuze te maken dat je het anders wilt, dat je ook in je dagelijkse leven het iedere dag naar je zin wilt hebben. Tja, dan kun je in conflict komen met je omgeving, zij zien ineens een andere persoon die voor zichzelf opkomt en worden onbewust gevraagd zich ook aan te passen of ze kunnen niet meer mee met de persoon die zijn vrijheid opeist. Veranderen is niet altijd gemakkelijk dat moet ik er bij zeggen, maar naar je hart en je goede gevoel leven geeft je zo’n enorme booster aan vitale levensenergie! Je bewust worden van wat je energie kost en dat loslaten zal je bevrijden. Je krijgt letterlijk steeds meer adem, je gaat je eigen grootsheid weer ontdekken. De grenzen die er eerst leken te zijn verdwijnen en je ontdekt dat je tot veel meer in staat bent dan je ooit voor mogelijk hebt kunnen houden.

Door je daarnaast te richten op alles wat jou een goed gevoel geeft zul je je energieker voelen dan ooit.

En een keer op vakantie gaan? Natuurlijk lekker doen als dat goed voelt, als je daarnaast in je dagelijkse leven je maar net zo gelukkig kunt voelen.

Marjon van Vliet